Tekirdağ’da iktidar var mı- yok mu sorusuna cevap arayarak, sessiz çoğunluğun son yıllarda ancak kendi aralarında konuştuğu ve bunları da konuşurken “bak ,e aslında ben Ak partiliyim” diye başlar söze!...
İlçe ve İl Teşkilatlarında görev alan arkadaşlarımızı bu yazdıklarımdan  ayrı tutmak istiyorum. Çünkü at sahibine göre kişner.  
Eğer bir kente siyasi öksüzlük hüküm sürüyorsa, o kentte bir çok şey varmış, yapılıyormuş gibi gösterilir. Aslında yapılan hiçbir şey yoktur, hizmet de yoktur.
Ama içinde yaşayanlar dahil bunu öylesine kanıksarlar ki, her şeyin güllük gülistanlık olduğuna inanmaya başlarlar.
Açık konuşalım ama beyler;
Tekirdağ’da hepimiz bunu yaşıyo muyuz…
Tabii aslında söylenecek yazılacak çok şey var şu Tekirdağ’da. Zaman zaman yazdıklarımıza da siyasi iktidar ve muhalefet cenahlarından olumlu ya da olumsuz tepkileri alamayınca boş yere yel değirmenleriyle savaşmanın mantıksızlığına bakarak, milletimizin haline, çektikleri sıkıntılara ne kadar üzülürsek üzülelim, yapacak bir şey gelmiyor elimizden!...
   Bir şehirde ortak akıl hakim değil ve herkes kendi başına bir şeyler yaparak öne çıkma hastalığına yakalanmışsa bu şehirde Siyasi öksüzlük  başı çeker.
 Son dönemde özellikle de siyasetçilerde ve sonradan görme insanlarda, selam vermeme, tanımamazlıktan gelme ve telefonlara bakmama ve dönmeme gibi bir hastalık peyda olmuş.
Ben buna görgüsüzlük hastalığı adını taktım.
Hani bir söz var; aptal ata binince aga oldum sanır sözü
Yahu kardeşim, o oturduğunuz koltuklara sizden öncede niceleri oturdu. Ve hiç bitmeyecek sandıkları o sayılı günler çar çabucak bitti.
Yarın o makamlardan indiğinizde Hükümet  caddesinde gezecek yüzünüz olsun!...
Yok Ahmet Aygün gibi Tekirdağ’da kendi kabuğunuza çekilirseniz orasına sözümüz yok.
Beyler; Sizden önce o makamları işgal eden insanların bir çoğu yalakalarının sözlerine itibar ettiler. Sonuç ortada. Bu gün o insanlardan hiç birini ne biz hatırlıyoruz ne Tekirdağ’lı…
Fakir evlerinde üç beş zenginin iftar sofralarında bulunularak yapılan milletvekilliğinden kimseye fayda gelmez.
İkbal makamından düştüğünüzde onlarda sizin telefonlarınıza çıkmaz ve fakir evlerine iftarlarına davet etmezler.
Ama halkın gönlüne yer tutan, halkın düşünce ve değerlerine sahip çıkan insanlar ölseler bile unutulmazlar.
Bu gün ben her mezarlığa vardığımda; anamın mezarından sonra uğradığım ve başında dua ettiğim edebiyete intikal etmiş adam gibi adamlar var.
Kısacası;
Tekirdağ’daki bu siyasi öksüzlüğe çözüm bulunmadan bu şehrin gelişmesi, kalkınması mümkün değil.
Belediye başkanımız ve ekibine, yazdıklarımıza bize kırılması yerine dostlarını ihmal etmemesini öğütlerim.
Çünkü mezarlıklar nice kendini vaz geçilmez sanan insanlarla doludur.
Ve hiç kimsede vaz geçilmez değildir.
 Bu karışık duygular  içinde yerel siyaseti takip ediyoruz elimizden geldiğince. Allah’tan ümidimizi kesmedik. Ancak son altı aydır, Tekirdağ’da o kadar çok ters giden sorunları da gözlemleyince Allah Tekirdağ’ın yardımcısı olsun demekten de kendimizi alamıyoruz.,vesselam….
 Kendinize iyi bakın